Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/18614 K.2022/23218

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 125/3-a ve c maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanunun 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, mükerrir olmayan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret,tehdit ve kasten yaralama suçlarında yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,

3-Daha önceden hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tehdit suçundan tayin olunan 25 gün hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

4-Sanık hakkında tehdit suçundan temel ceza tayin edilirken Yasa maddesinin TCK'nın 106/1-2.cümle yerine 106/1-1. maddesi şeklinde yanlış gösterilmesi, hakaret suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin “TCK’nın 125/3-a,c maddesi” yerine aynı Kanunun “125/1-3.” maddesi olarak eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,