KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/18897 E., 2020/19154 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2020
Karar Metni
301 kelime·2 dk okuma
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/1, 43/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Uşak 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2019 tarihli ve 2018/172 esas, 2019/515 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İstem yazısında; "Suça sürüklenen çocuk hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265/1. maddesi uyarınca tayin edilen 6 ay hapis cezasından anılan Kanun’un 43/2. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılması neticesinde 7 ay 15 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 3 ay hapis cezasına ve aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılması neticesinde de 5 ay hapis cezası yerine, 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir. " denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.
5271 sayılı CMK’nın “müdafiin görevlendirilmesi” başlıklı 150. maddesinde; “(1) Şüpheli veya sanıktan kendisine bir müdafi seçmesi istenir. Şüpheli veya sanık, müdafi seçebilecek durumda olmadığını beyan ederse, istemi halinde bir müdafi görevlendirilir.
(2) Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir....” hükümleri yer almaktadır.
İnceleme konusu somut olayda; suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150/2. maddesi gereğince istemi aranmaksızın müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırıdır.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/18897, K. 2020/19154, 9 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama