Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/19177 K.2021/8759

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/11/2011 tarihli görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat kararının bu suç yönünden davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmayan Maliye Hazinesi vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 09/09/2015 tarihli kararı ile bozulmuş olması hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca her zaman sanık lehine itiraz yoluna gidilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın savunmasında, olay günü yolda durdurulup ekip aracına bindirilmek istendiğini, suçu olmadığı için binmek istemediğini, emniyete getirilinceye kadar suçunu bilmediğini ifade etmesi karşısında, olayların başlangıcı ve gelişimi değerlendirildikten sonra, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK’nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,