Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/19368 K.2020/19779

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığa isnat edilen eylemin uzlaştırma kapsamında olan hakaret suçu olduğu ve bozma sonrasında Yerel Mahkeme tarafından uzlaştırmacıya gönderildiği ancak uzlaşma sağlanamadığından yargılamaya devam edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre tebligatın, öncelikle katılan ve sanığın beyan ettiği, en son adrese yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilip, bu adrese tebligatın yapılması gerekir.

İncelemeye konu dosyada, uzlaştırma teklif formunun ilk olarak katılan ... ve sanık ...'e mahkemede bildirdikleri en son adreslerine tebliğe çıkarılması gerekirken, doğrudan MERNİS adreslerine tebliğe çıkarıldığı, katılan ...'un adreste tanınmaması nedeniyle tebligatın yapılamadığı, sanık ...'e çıkarılan tebligat ise muhtarın imzasına tebliğ işleminin yapıldığı ve bu nedenle de usulsüz olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,