Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/1955 K.2020/7572

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanıklar ... ile ... müdafiinin, sadece sanıklar hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri sanıklar müdafii olarak temyiz ettiği, katılan sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünü, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri katılan vekili sıfatıyla, sanık müdafi sıfatıyla da sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümleri temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün, sanık ... hakkında hakaret suçlarından, sanık ... ve sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyizinde;

Eylemlere, yükletilen suçlara, beraat kararına ve ceza verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik, katılan sanık ... müdafiinin ve sanık Gülümse Çınar vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B-Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerin temyizinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanık ...'a isnaf edilen tehdit suçundan beraat kararı verilmesi, ...'a isnat edilen tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanıkların üzerine atılı hakaret suçları yönünden uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkarların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,