Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/19568 K.2020/20485

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık ... hakkında yaralama ve hakaret suçları ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyizinde:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde bir iftar organizasyonu sonrasında, protokolde bulunan sanığın şoförü ile olay yerinde güvenlikten sorumlu emniyet şube müdürü arasında, aracın park yerinin belirlenmesinden kaynaklı tartışma çıkması ve tartışmaya dahil olan sanığın, “2 çakal” sözünü kime karşı söylediğinin ve TCK’nın 126. maddesinde de belirtildiği üzere duraksamaya yol açmayacak bir şekilde katılanın şahsına yönelik olup olmadığı karar yerinde tartışılmadan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın, katılana yönelik: “çakal” sözünden önce sanığın katılana protokol kurallarına aykırı şekilde davrandığı, iteklemeye maruz kaldığını savunması karşısında; olayın çıkış sebebi araştırılarak TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,