KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/19692 E., 2021/13719 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Bir icra takibi dosyası kapsamında alacaklı vekili olarak yargı görevi yapan katılan avukatın, bu icra takibi dosyasının haciz işlemi sırasında olay yerinde görevini yaparken, sanığın, katılanın görevini yapmasını engellemek amacıyla: “Sen benim hayatımı bitirdin, ben sana borcun benim olmadığı halde paralar ödedim, başkaları yüzünden cezaevine girdim, ben her şeyimi kaybettim, kaybedecek hiç bir şeyim kalmadı, senin avradını sinkaf edeceğim seni öldürürüm.” şeklinde söz söylemesi olarak gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin bir bütün olarak TCK’nın 265/2. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı ile tehdit ve hakaret suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,
Kabule göre de;
Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki ilamda, suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, tekerrüre esas alınan bu hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümleri ve seçimlik ceza öngören hakaret suçundan TCK'nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezası seçme koşullarının oluşup oluşmadığının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/19692, K. 2021/13719, 17 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama