Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/19800 K.2021/13601

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin yalnızca tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Hakaret suçundan kurulan hükümde, sanığın hakaret eylemini aleni yer olan cadde üzerinde gerçekleştirmesine karşın, TCK'nın 125/4. maddesinin ve hakaret eylemini bir suç işleme kararı kapsamında birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmesine rağmen TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

2) Her iki suç yönünden, sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsaması karşısında, “…cezanın caydırıcı olması prensibi uyarınca” şeklinde yerinde görülmeyen gerekçeyle sanık hakkında seçenek yaptırımların uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi

3) Her iki suçtan temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karşın, erteleme nedeniyle, TCK'nın 51/3. maddesi gereğince belirlenen denetim sürelerinin gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın çok üzerinde 2 yıl olarak uygulanması,