Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/19905 K.2020/18613

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre müşteki Antalya Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’ne yokluğunda verilen 08/01/2016 tarihli gerekçeli kararın 20/03/2020 tarihinde usule uygun şekilde tebliğ edildiği, müşteki Antalya Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin bu karara karşı 04/05/2020 tarihinde yasa yoluna başvurduğu, 7226 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanunun geçici 1. maddesi uyarınca Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla;

temyize ilişkin sürelerin 13/03/2020 tarihinden, 30/04/2020 tarihine kadar durdurulduğunun anlaşılması karşısında, müşteki Antalya Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü vekilinin temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan ve davaya katılma hakkı bulunduğu anlaşılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nün davadan haberdar edilmeden yargılamanın sürdürülüp karar verilmesi ile CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırılık oluşturulması,

2- Sanığa ait olan ve Kaleiçi Kentsel ve 3. Derece arkeolojik sit alanında kalan binada izinsiz uygulamalar yapıldığına ilişkin düzenlenen yapı tatil zaptı uyarınca öncelikle, mahallinde keşif icra edilerek yapı tatil tutanağında belirtilen eylemlerin hangi tarihte yapılmış olduğunun tespiti açısından, yapının bulunduğu yere ilişkin önceki yıllara ait hava fotoğrafları ve/veya uydu görüntülerinin temin edilmesi, bilirkişiden eylemlerin TCK’nın 184. maddesinin yürürlük tarihi olan 12/10/2004 tarihinden önce yapılıp yapılmadığının belirlenmesine yönelik teknik verilere dayalı ayrıntılı bilirkişi raporu alınması,

sit alanı içinda kalan binada sanığın izin almaksızın inşaî faaliyette bulunduğunun tespiti halinde ise üzerine atılı 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanun'un 65/b ve 5237 sayılı TCK'nın 184. maddesinde tanımlanan suçları işlediğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi gereğince en ağır yaptırım içeren 2863 sayılı Kanunu'nun 65/b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle imar kirliliğine neden olma suçundan sanığın beraatine karar verilmesi,

3- İmar kirliliğine neden olma suçunun oluştuğunun kabulü halinde ise, hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,