Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/19984 K.2021/14162

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...’nin MERNİS ve mahkemeye bildirdiği adresin aynı olması nedeniyle, gerekçeli kararın öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre, bu mümkün olmazsa aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

bu suretle sanık ...’nin öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek ve suç üstlenme suçundan cezalandırılması talep edilen sanık ...’in eyleminin Yerel Mahkemece suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanığın suç üstlenme suçundan beraatine ve suç işlemek amacıyla örgüte üye olma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olması ve katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinin içeriği karşısında, katılan ...

Müdürlüğünün temyiz isteminin sanık ... hakkında suç üstlenme ve suç işlemek amacıyla örgüte üye olma suçlarından kurulan hükümler ile 11/06/2010 suç tarihli eylemdeki... plakalı aracın iadesi kararına yönelik olduğu belirlenerek, hükmolunan cezanın süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilerek, dosya görüşüldü:

A)Katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında suç üstlenme ve suç işlemek amacıyla örgüte üye olma suçlarından kurulan hükümler ve 11/06/2010 suç tarihli eylem yönünden sanıklar ..., ... ve ... hakkında 4733 sayılı Kanun’un 8/4. maddesi gereğince kurulan mahkumiyet hükümlerinin bir parçası niteliğinde olan... plakalı aracın iadesi kararı yönünden, sanıkların eylemlerinin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı anlaşılmakla, atılı suç üstlenme,

suç işlemek amacıyla örgüte üye olma ve 4733 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından doğrudan zarar görmeyen katılan ... vekilinin davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca katılan ... vekilinin, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan hükümlerin temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanık ...'un hükümden sonra 18/10/2017 tarihinde vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında, bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi gereğince sanığın hukuki durumun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141, 5271 sayılı CMK’nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz hüküm kurulması,

3) Sanık ...’nin, Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/336 esas sayılı ana dosyası ile birleşen Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/4 esas ve 2013/574 karar sayılı dosyası yönünden, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05/04/2011 tarih ve 2011/8622 soruşturma numaralı iddianamesi eklenerek usulünce savunması alınmadan davaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

4) UYAP sistemi üzerinden yapılan inceleme ve dosya kapsamından sanık ... hakkında Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2010/506 esas - 2015/177 karar, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/150 esas – 2013/361 karar, Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/175 esas – 2012/947 karar sayılı dosyalarında sanık hakkında yargılama yapıldığı, anılan dosyalardaki eylemleri ile temyiz incelemesine konu dava dosyasındaki eylemlerinin benzer suç vasfına yönelik olduğu ve dosyalardaki suç ile iddianame tarihleri de dikkate alındığında; sanığa ait bahse konu tüm dosyalar incelenip gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

5) Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların kaçak sigaralara ilişkin eylemlerinin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2 maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,