Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/19988 K.2022/10187

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- ... vekilinin temyizine ilişkin;

Ayrıntılarına Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 13/12/2019 tarihli 2019/6 esas, 2019/7 sayılı kararında değinildiği üzere ...'nın 6284 sayılı Kanun kapsamına giren bir suçtan dolayı yapılan yargılamada anılan Kanunun 20/2. maddesine göre, gerekli görmesi halinde kamu davasına katılma hakkı bulunduğu ancak yargılamayı yürüten Mahkemenin anılan Kurumu davadan haberdar etme zorunluluğunun olmaması ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, ... vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz isteminin aynı Kanunun 298/1 maddesi uyarınca REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında şantaj, tehdit ve özel hayatın gizliliğinin ihlali suçlarından, sanık ... hakkında şantaj ve özel hayatın gizliliğinin ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;

Başkaca temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...’a yükletilen şantaj, tehdit ve özel hayatın gizliliğinin ihlali, sanık ...’a yükletilen şantaj ve özel hayatın gizliliğinin ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C- Sanık ...’ın mağdur ...’a karşı fuhuş eylemine ilişkin kurulan hükmün temyizinde;

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın fuhuş eylemine ilişkin, mağdurun eşi olması nedeniyle artırım yapıldığı sırada uygulama maddesinin “TCK’nın 227/5. madde ve fıkrası” yerine “227/4-5. madde ve fıkrası” şeklinde yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi, hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır,

Ancak,

Sanık hakkında hapis cezasının yanı sıra hükmolunan adli para cezasına ilişkin TCK’nın 62. ve 52/2. maddelerinin uygulandığı bölümlerde yapılan hesap hatası nedeniyle “1860 TL adli para cezası” yerine “3760 TL adli para cezasına” hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararların açıklanan noktasının, tebliğnameye uygun olarak, adli para cezasına ilişkin hüküm fıkrasından “94 gün adli para cezası” ve “3760 TL para cezası” ibarelerinin çıkarılarak yerine “93 gün adli para cezası” ve “1860 TL adli para cezası” ifadelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D) Sanık ... hakkında fuhuş, sanık ...’ın mağdur ...’ya karşı fuhuş, sanık ...’ın mağdur ...’a karşı fuhuş, sanık ...’un ... ve ...’ya karşı fuhuş suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;

1- TCK 227/4. maddesindeki çaresizlik halinin hayatını devam ettirmek, bir yerde kalmak veya gitmek gibi konularda yapacak bir şeyi olmayan kimsenin durumunu ifade ettiği, bu nitelikli halin varlığının kabulü için, mağdurların üstesinden gelemeyeceği bir çaresizlik ortamında bulunması gerektiğinin anlaşılması karşısında, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ...’ın mağdur ...’ya karşı fuhuş eyleminde, mağdurun çaresizlik halinden söz edilemeyeceği gibi sanığın cebir veya tehdit kullanarak mağdur ...’ya fuhuş yaptırdığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin de bulunmadığı gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında TCK’nın 227/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sanıklar ..., ... ve ...’ın atılı suçlamayı kabul etmemeleri, mağdurların, sanıkların, kendilerini fuhuşa teşvik, kolaylaştırma, aracılık ve yer temin ettiğine dair anlatımlarının bulunmaması ve ...’nın, sanıkların eylemlerine ilişkin bir kısım beyanının duyuma dayalı olması ve maddi fiiller yönünden soyutluk içermesi karşısında, Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması, Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için;

kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ... tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması, mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanıkların hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması ve sanıkların eylem veya eylemlerinde, mağdur belirtilerek, maddi fiillerin açıkça kişi, yer ve zaman gösterilerek açıklanması,

her bir sanığın hangi mağdura yönelik fuhuşa teşvik, kolaylaştırma, aracılık etme ve yer temin etme eylemlerinden hangisini ne şekilde gerçekleştirdiği delillerle ilişkilendirilerek açıklanıp tartışılması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a- Sanık ...’ın mağdur ...’ya karşı fuhuş eyleminde adli para cezasına ilişkin TCK’nın 62. ve 52/2. maddelerinin uygulandığı bölümde yapılan hesap hatası nedeniyle sonucu “1860 TL adli para cezası” yerine “3760 TL adli para cezasına” hükmolunması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

b- Sanık ...'ın sonuç olarak 1 kez cezalandırılmasına karar verilmiş olması karşısında, TCK’nın 227/2 maddesi uyarınca temel cezanın belirlendiği bölümde “2 kez” ibaresine yer verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

c- Sanıklar ... ... ve ... hakkında hükmolunan hapis ve adli para cezalarına ilişkin yapılan hesap hatası sonucu “2 yıl 1 ay hapis cezası” yerine “1 yıl 13 ay hapis cezası” ve “1240 TL adli para cezası” yerine “1620 TL adli para cezasına” hükmolunması,