KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/20205 E., 2020/11673 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, hakaret, tehdit
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza vermekten vazgeçilmesi
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü.
1- Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği anlaşıldığından sanık ... müdafisi, katılan ... vekili ile katılan sanık ... müdafisinin temyiz davası istekleri hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Sanık ...’in, katılanlar ... ile ...’a, sanık ...’in katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçuna ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddeleri uyarınca katılanlar ..., ... ile ...’ın tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
3- Diğer hükümlerin temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a) Sanık ...’in, katılan ...’a yönelik tehdit, katılan ...’a yönelik kasten yaralama, sanık ...’in, katılan ...’a yönelik tehdit eylemlerine ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... ile ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
b) Karşılıklı hakaret nedeniyle verilen ceza vermekten vazgeçilmesine dair kararların temyizinde;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Karşılıklı hakaret nedeniyle TCK'nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığı yerine ceza vermekten vazgeçilmesi şeklinde karar verilmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/20205, K. 2020/11673, 14 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama