Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/20461 K.2020/12299

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın cep telefonundan müştekiye gönderdiği mesajların içerikleri dikkate alındığında, eyleminin TCK'nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2) Kabule göre ise; dosya içerisindeki uzlaşma teklif formunun sadece hakaret ve tehdit suçları yönünden tanzim edilmiş olması karşısında, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde yöntemine uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,