Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/20606 K.2020/12898

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın, hemşire olan katılana, görevinden dolayı değil, katılanın asansör önünde durması sebebiyle hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmediği gözetilmeden, TCK’nın 125. maddesinin birinci fıkrası yerine, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurulması,

2- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan gerekçelerle, temel cezanın orantısız biçimde alt sınırdan çok uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak tayini,

3- Sanığın aşamalarda katılanın 4 kez uyarılmasına rağmen asansörün önünden çekilmediği ve hasta babasının tekerlekli sandalyede beklediği şeklindeki savunması ve savunmanın sanığın babası tarafından doğrulandığının anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,