Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/20720 K.2020/16983

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın mağdurlara hitaben söylediği kabul edilen iddianame konusu sözlerinin mağdurların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Dosya kapsamına göre, somut olayda sanığın önce mağdur ...’a hakaret içerikli sözler söylediği, hemen arkasından mağdur ...’a hakaret içerikli sözler söylediğinin anlatılması karşısında, aynı suç işleme kararı doğrultusunda birbirlerinin devamı niteliğindeki eylemleri nedeniyle tek bir hakaret hükmü kurulup birden fazla müştekiye yönelik olduğundan TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir müştekiye karşı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle fazla ceza tayini,