Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/2149 K.2020/11262

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve sanıklardan şikayetçi olduğunu belirten müşteki ... vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamı ve içeriği karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca ...'nin katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Diğer hükümlerin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar ... ve ... haklarında katılan ...'ye yönelik birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında hakaret suçlarından kurulan düşme kararının temyizi açısından;

a-Sanıkların aşamalarda suçlamayı kabul etmemeleri, dinlenen tarafsız tanıklar ... ve ...'ın da sanıkların hakaret eyleminden bahsetmemesi karşısında; eylemin karşılıklı olduğu şeklinde yerinde olmayan gerekçe ile düşme kararı verilmesi,

b-Kabule göre ise; hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi nedeniyle, ceza vermekten vazgeçilmesi halinde sanıklar ... ve ... haklarında, CMK'nın 223/4-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesi,

3-Sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi açısından;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Olay günü sanık ... ile müştekiler arasında tartışma çıktığı, müşteki ...'nin sanık ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bu hususun Adli Tıp Kurumunun 28/09/2012 tarihli raporu ile de sabit olduğu, tartışmanın devamında müştekiler ... ve ...'ın birlikte sanık ...'in kapısına geldikleri ve sanık ...'in savunmasına göre müştekilerin evine zorla girmeye çalışmaları nedeniyle kuru sıkı tabanca ile korkutmak amacıyla tehdit ettiğini beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık ... hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,