Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/21520 K.2022/6042

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararı yönünden;

Sanık hakkında hakaret suçunun karşılıklı işlenmesi sebebiyle TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilirken hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan CMK'nın 223/4-c maddesinin yazılmaması,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, tebliğnameye uygun olarak, hüküm kısmına TCK'nın 129/3 ibaresinden sonra gelmek üzere “CMK’nın 223/4-c maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenilmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanığın, tehdit eylemlerini aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, katılanları hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tehdit suçundan tek mahkumiyet hükmü kurulup TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı hüküm kurularak fazla ceza tayini,

b-Sanığın aşamalarda, evinin önüne gelen katılanların, kendisine hakaret etmesi üzerine tartışma çıktığını beyan etmesi ve aynı olay bütünlüğü içerisinde hakaret suçunun da karşılıklı işlendiğinin kabulü karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,