Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/21635 K.2022/3714

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanıklar ... hakkında hakaret ve tehdit ile ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılanlar ... ile ... vekillerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a) Sanık ...’nin atılı suçu kabul etmemesi ve tanıklar ...,..., ... ve ...’ın aşamalarda sanığın katılan ...’ye vurduğunu görmedikleri şeklinde beyanda bulunmaları karşısında, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin gerekçesinde cezalarda alt sınırdan uzaklaşmasına karar verildiği belirtilmesine karşın, sanık ... hakkında alt sınırdan hüküm kurulması suretiyle çelişki oluşturması,

c) Kabule göre de, taraflar arasındaki olayın çıkış sebebine dair tarafların birbirlerini suçlaması ve dosya kapsamına göre ilk haksız hareketin kimden geldiğinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespit edilemediğinde sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/10/2002 tarih ve 2002/4-238-367 E-K sayılı kararı karşısında, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK’nın 29. maddesi kapsamında bir değerlendirme yapılmadan sanıklar hakkında hükümler kurulması,

d) Sanık ... hakkında, suç tarihinde uzlaştırma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1-1. maddesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaştırma kapsamında olan kasten yaralama suçlarının birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı ancak, tehdit suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun CMK'nın 253/3. maddesi uyarınca uzlaştırmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, aynı Kanunun 253 ve devamı maddeleri uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

e) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,