Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/21701 K.2022/21512

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, bir icra takibi dosyası kapsamında haciz mahallinde görevini yapan katılan avukata, haciz işlemi sırasında görevini yapmasını engellemek amacıyla söylediği kabul edilen tüm sözlerin görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturduğu hakaret niteliğinde olmadığı ve katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaralaması şeklindeki eylemlerinin bir bütün olarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini TCK'nın 6/d. maddesinde belirtilen yargı görevini yapan kişilerden olan avukata karşı gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 265/2. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, anılan Kanunun 265/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, apartman içerisinde gerçekleştiği kabul edilen hakaret eyleminde, aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,