Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/21742 K.2022/1842

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- TCK'nın 73/6. maddesi uyarınca sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan, CMK’nın 223/8. maddesi gereğince hakaret suçundan düşme kararı verilmesi,

2- Tehdit suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 106/2-c yerine 106/2-a olarak gösterilmesi,

3- Sanığın 15/06/2015 günü tehdit ettiğine dair katılanın soyut beyanı dışında şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı halde, sanığın tehdit eyleminin sadece 16/06/2015 günü gerçekleştiği gözetilmeden tehdit suçunda TCK’nın 43/1. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,