Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/21799 K.2022/2912

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Katılan ve tanık beyanına göre; sanığın, katılanı elindeki tahta parçası ile "öldürürüm seni" diyerek silahla tehdit ettiği olayda, eylemin TCK'nın 106/2-a. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın aynı Kanunun 106/1. maddesinin 1. cümlesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b- Sanık hakkındaki hapis cezası adli para cezasına çevrilirken yapılan hesap hatası sonucunda 2240 TL yerine 2440 TL olarak fazla ceza belirlenmesi,

c- Hüküm fıkrasında uygulama maddesine maddi hata nedeniyle TCK’nın 29. yerine aynı Kanunun 129. maddesinin yazılması,