Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/21842 K.2022/4319

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı itiraz edildiği ve itirazın 04/01/2016 tarihinde kesin olarak reddine karar verildiği, bu tarihten sonra temyiz talebi bulunmadığı anlaşılmakla, temyizin kapsamının katılan olarak sanıklar hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen hükümlere yönelik olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve sanık ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...’un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,