Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/22202 K.2022/22219

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese MERNİS şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, yokluğunda verilen gerekçeli kararın katılanlar ... ve ...’ün beyan ettiği son adresi ile aynı olan MERNİS adresine, doğrudan MERNİS şerhiyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükümlerinin de temyiz edilmiş olması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesinde bu hususta görüş belirtilmemiş olduğu,