Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/22210 K.2022/4387

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı itirazın reddine karar verildiği, bu karara yönelik katılan vekilinin bir temyizinin bulunmadığı, temyiz kapsamının sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararıyla sınırlı olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan ...’in aşamalardaki beyanlarında sanığın yaşanan kavga olayında “bu böyle bitmeyecek, sana soracağım” şeklinde sözlerle kendisini tehdit ettiğini söylemesi, dinlenen tanıklar ... ve ...’in anlatımlarının da katılanın beyanlarını doğrular nitelikte bulunması, dinlenen diğer tanıkların ise sanığa atılı tehdit eylemi yönünden bir anlatımlarının bulunmaması karşısında, Yerel Mahkemece, tanıkların beyanları arasındaki çelişkinin usulünce irdelenip tartışılması ve hangi tanığın hangi anlatımına ve hangi gerekçe ile üstünlük tanıdığı karar yerinde tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- (1) numaralı bozmaya uyulması ve tehdit suçunun oluştuğun kabulü halinde ise, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,