Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/226 K.2020/2913

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında verilen 07/12/2009 tarih ve 2009/1529 Esas, 2009/1244 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, duruşmadan yöntemince haberdar edilemeyen şikayetçi ...’a tebliğ edilmemesine karşın, 15.12.2009 tarihi itibariyle kesinleştirildiği ancak, şikayetçiye tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmenin usulüne uygun olmadığı ve denetim süresinin de işlemeye başlamayacağının anlaşılması karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04/10/2018 tarihli ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının bulunmadığı cihetle, Yerel Mahkemece verilen 30/04/2013 tarihli ve 2013/935 Esas, 2014/428 Karar ve 20.11.2018 tarihli ve 2017/483 Esas, 2018/830 Karar sayılı hükmün açıklanmasına ilişkin kararların hukuki değerden yoksun olduğu,

hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararlarının da dava zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanığın sorgusunun olduğu anlaşıldığından, sanığın 07/12/2009 tarihli sorgusuna göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının inceleme tarihine kadar gerçekleşmesi,