Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/2309 K.2020/9453

Bozma üzerine yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda, mağdurun kazı yaparak bulduğu heykelin kaybolmasından kendisini sorumlu tuttuğunu, mağdurun aracında bu hususu konuştukları esnada kendisine vurduğunu, kafanı parçalarım dediğini savunması ve 08/09/2011 tarihli adli raporda da sanığın Basit Tıbbi Müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığının belirtilmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonraki bir tarih olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden, TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,