Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/23654 K.2022/14643

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Dosya kapsamından katılanın sanık hakkında 21/04/2015 tarihinde de ... Polis Merkezi Amirliğine giderek şikayetçi olduğunun ve bu başvuru doğrultusunda sanık hakkında ayrı bir soruşturma yürütüldüğünün anlaşılması karşısında, UYAP sisteminden yapılan incelemede sanık hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2015/3141 soruşturma sayılı 07/05/2015 tarihli iddianamesi ile katılana yönelik hakaret ve tehdit suçlarından açılan kamu davasının ...

4 Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/469 esasına kaydedildiği ve yapılan yargılama neticesinde sanığın kullanmakta olduğu cep telefonundan katılana 22/04/2015 tarihinde hakaret ve tehdit içerikli mesajlar attığı kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi amacıyla, ilgili dava dosyası getirtilip, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

2) Sanık hakkında TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, her ne kadar sanığın hakaret eylemi uzlaşma kapsamında olup, soruşturma aşamasında taraflara uzlaşma teklifi yapılmış ise de, bu tarihte atılı TCK’nın 106/1- 1. cümlesinde düzenlenmiş olan tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve CMK’nın 253/3. fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alındığında soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğu ancak, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesi uyarınca,

TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; sanık hakkında katılana yönelik hakaret ile tehdit suçlarının uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Kabule göre ise;

a) Tehdit suçunda hükmolunan hapis cezasının “suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler” şeklindeki gerekçe ile adli para cezasına çevrildiği halde, adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda TCKnın 58/3. maddesi uyarınca, hapis cezasına hükmolunduktan sonra TCK’nın 50/2. maddesi gözetildiğinde, bu cezanın adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeden,

bu kez aynı özellikleri olumsuz görülerek “sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler ve TCK.nun 50/2 maddesi de nazara alınarak” şeklindeki gerekçeyle hakaret suçunda hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/1 maddesindeki adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilerek hükümler arasında çelişki yaratılması,

b) 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,