Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/23782 K.2021/13557

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve tüm temyiz taleplerinin sanık sıfatıyla yapıldığı belirlenerek dosya görüşüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında yaralama, sanık ... hakkında ise yaralama ve hakaret suçlarından öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafisi ve velisinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

a-) Hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

b-) Uzlaşmanın sağlanamaması durumunda, sanığın eylemini aleni sayılan tarlada işlemesine karşın, TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,