Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/2399 K.2022/7185

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; hüküm fıkrasında dava konusu olmayan basit yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde ifadeye yer verilmiş ise de; sonuca etkili olmadığından bu hususun mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu ve bozmayı gerektirmediği kabul edilmekle yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1-Sanığın cezai ehliyetinin tespitine yönelik ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 13/02/2014 tarih ve 67971284/140002751 sayılı raporunda dava konusu olan hakaret eylemi bakımından bir değerlendirme yapılmadığı halde sanık hakkında hakaret suçundan akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

2-Suç tarihi itibariyle, TCK’nın 106/1. maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen hakaret suçu uzlaşma kapsamında olmadığından, yapılan uzlaşma işlemleri bu nedenle de geçersiz olup, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, anılan tehdit suçu uzlaşma kapsamına alındığından, somut olayda CMK’nın 253/3. maddesinin ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı ve dolayısıyla 6763 sayılı Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca her iki suç yönünden de usulünce uzlaştırma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,