Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/23990 K.2022/25462

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B- Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Karşılıklı hakaret nedeniyle TCK'nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c. maddeleri yerine, TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden bu nedenle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen karardan tebliğnameye kısmen uygun olarak, “TCK’nın 129/1. maddesi” ibaresi çıkarılıp yerine “TCK’nın 129/3 ve CMK’nın 223/4-c maddeleri” ifadesi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve Kanun'a uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.