Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/24326 K.2021/3487

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında Yerel Mahkeme tarafından 26.12.2012 tarihli ve 2009/727 Esas- 2012/1160 Karar sayılı karar ile silahla tehdit suçundan ceza verildikten sonra, bu kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine hükmün Dairemizin 21/11/2018 tarih ve 2014/32749 Esas 2018/20129 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu, Mahkemesince bozmaya uyularak sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı olarak fazla cezaya hükmolunması,