Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/24872 K.2021/10223

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Sanığın temyiz dilekçesini bir haftalık yasal süresinde vermediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-Cumhuriyet savcısının, görevi yaptrmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)Hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanık hakkında TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe kısmında “Sanık ...’in mahkememizin 06/02/2014 tarihli duruşma sırasında duruşmanın inzibatını bozucu tavırlar sergilediği müşteki ile sataşmada bulunduğu uyarıldığı bu uyarılara rağmen taşkınlıklarına devam etmesi nedeniyle duruşma salonunun dışına çıkarılmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık ...’ın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, bu fiil ve davranışlarının sanığın geleceği üzerindeki olası etkisi, sanığın geçmişte sabıkalı oluşu,

sanığın sosyal ilişkileri, yargılama sürecinde mahkemeye yönelik duruşmada gösterdiği olumsuz davranışlar ve diğer hususlar nazara alınarak 5237 sayılı TCK.’nun 62. maddesinde gösterilen lehe olan hükümlerin sanık hakkında takdiren uygulanmasına yer olmadığına” yazılmak suretiyle, hüküm ile gerekçe arasında çelişki meydana getirilmesi,