Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/25305 K.2022/23546

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; I- Sanığa yükletilen tehdit ve kasten yaralama suçlarına yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II- Sanığa yükletilen hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Karşılıklı hakaret nedeniyle TCK’nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerekirken "TCK’nın 129/3. maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, “TCK’nın 129/3. maddesi gereğince ceza tertibine yer olmadığına" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK’nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.