Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/25554 K.2022/25481

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden,

a)İddianamenin kabulünden sonra duruşma günü belirlenerek ve duruşmada hazır bulunması gereken kişiler ile sanığın ve katılanın duruşmaya çağrılması, varsa diyecekleri sorularak, CMK’nın 175 ve devamı maddeleri uyarınca yapılan yargılama sonucuna göre hüküm kurulması gerekliyken, 14/04/2016 tarihli kararla dosyadan el çekmiş olan mahkemenin, sanık hakkında atılı tehdit eylemine dair değerlendirmenin hükümde eksik bırakıldığından bahisle dosyayı yeniden ele alarak, sanığın ve katılanın usulüne uygun şekilde katılımı sağlanmadan, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yazılı şekilde hüküm verilmesi,

b)Olay yerinde görevli polislere yönelik hakaret eylemi üzerine hakkında adli işlem yapılmak üzere polis merkezine getirilen sanığın, yapılmakta olan adli işlemleri engelleme amacıyla iddianamede belirtilen sözlerle tehdit etmesi biçiminde gerçekleşen eyleminin, bir bütün halinde TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Her iki suç yönünden, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan dolandırıcılık suçunun (TCK'nın 157/1. maddesi), 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1-b maddesi uyarınca, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, bunun sonucuna göre, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,