Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/257 K.2022/6802

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- Sanığın, katılana birden fazla kez tehdit sözü söylediğinin kabul edilmesine karşın, tekrar eden tehdit fiilinin, hangi sözlerle ne zaman söylendiği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle TCK’nın 43. maddesinin uygulanması,

2- Sanığın adli sicil kaydındaki ilama konu TCK'nın 106/1. maddesinin 1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle, sözü edilen suçtan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Yargıtay CGK'nın 17/12/2013 tarih, 2012/1519 E., 2013/613 K. sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre hakkında TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme ile yine aynı Kanun maddesinin 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevrilmesinin uygulanmasında hangisinin lehine olup olmadığının tartışılmaması,