Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/25777 K.2022/23935

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)09/01/2015 tarihli iddianameye konu suç tarihinin 29/12/2014, 13/02/2015 tarihli iddianameye konu suç tarihinin ise 25/01/2015 olduğu, her iki iddianameye konu tehdit eylemleri yönünden hukuki kesintinin gerçekleştiği, bu nedenle 25/01/2015 tarihli tehdit eylemi nedeniyle ayrıca TCK'nın 106/2-a maddesinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek her iki iddianameye konu eylemler yönünden, 106/2-a, 43/1. maddeleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2) 1 numaralı bozma sebebine uyulması halinde, sanığın 29/12/2014 tarihli tehdit eylemi yönünden,

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,