Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/25967 K.2021/5813

Hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 106/1, 62/1 (iki kez) ve 52/2. (iki kez) maddeleri uyarınca 1.740,00 Türk lirası ve 3.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli ve 2014/1570 esas, 2015/752 sayılı kararının 22/06/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip,

Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilamdaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek,

infazın durdurulup durdurulmayacağına dair bir karar verilmesi yönündeki talebinin kabulüne ilişkin anılan Mahkemenin 20/12/2016 tarihli ve 2014/1570 esas, 2015/752 sayılı ek kararını müteakip, taraflar arasında uzlaşma sağlanması sebebiyle kamu davasının düşürülmesine dair Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2017 tarihli ve 2014/1570 esas, 2015/752 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02/10/2020 gün ve 2020/84332 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Her ne kadar sanık ile müşteki arasında uzlaşma sağlandığından bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilmiş ise de dosya arasında mevcut 16/02/2017 tarihli uzlaştırma raporu ve ekindeki uzlaştırma tutanağından sanık ile katılan Şaban Özen arasında uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşıldığından, mahkemesince 16/02/2017 tarihli uzlaşma raporuna dayanarak kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 253. maddesinde "(1) Aşağıdaki suçlarda, şüpheli ile mağdur veya suçtan zarar gören gerçek veya özel hukuk tüzel kişisinin uzlaştırılması girişiminde bulunulur:

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3. (Ek bent: 24/11/2016-6763 S.K./34. md) Tehdit (madde 106, birinci fıkra),

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5. (Ek bent: 24/11/2016-6763 S.K./34. md) Hırsızlık (madde 141),

6. (Ek bent: 24/11/2016-6763 S.K./34. md) Dolandırıcılık (madde 157),

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.

c) (Ek bent: 24/11/2016-6763 S.K./34. md) Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." hükmüne yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda, sanık hakkında Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli ve 2014/1570 esas, 2015/752 sayılı kararıyla TCK'nın 106/1, 62/1. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bu karar kesinleşmiş olup mahkemece 6763 sayılı Kanun değişikliği nedeniyle uzlaştırma bürosuna gönderilmiş, yapılan uzlaştırma işlemleri sonucu aynı mahkemenin 15/06/2017 tarihli ek kararıyla uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilmiştir. Ancak, 16/02/2017 tarihli uzlaştırma raporu ve ekindeki uzlaştırma tutanağından sanık ve katılan arasında uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle uzlaşma nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,