Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/26101 K.2022/25003

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılanlar vekillerinin kararı yalnızca beraat hükümleri yönünden temyiz ettikleri belirlenerek dosya görüşüldü:

I- Katılan sanık ... müdafisinin 24/11/2015 tarihli süre tutum dilekçesinin sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine ilişkin olduğu, gerekçeli kararın tebliği üzerine sunulan 24/12/2015 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde ise sanık ... lehine vekalet ücreti hükmedilmemesinin de temyiz edildiği, ancak vekalet ücreti yönünden temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, katılan sanık ... müdafisinin, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

II- Sanıklara yükletilen tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hükmün gerekçesinde "Her ne kadar sanık ... hakkında sanık ...'ı yaralamaya teşübbüs ettiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de;

sanığın eline almış olduğu demir ile ...'a vurmaya yeltendiğine, çubuğu havaya kaldırarak vurmaya çalıştığına ilişkin soyut şüphe dışında mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak somut ve inandırıcı delil elde edilememiş olması nedeniyle müsnet suçtan beraatine" karar verildiğinin belirtilmesine karşın, hüküm kısmında "Sanık ...'in sanık ...'a karşı TCK-86/2 maddesi uyarınca cezalandırılması için mahkememize açılan kamu davasında sanığın sübut bulan eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle" CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de, sonuca etkili olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla,

tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede;