Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/2656 K.2020/10656

Şantaj suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/1-2 ve 53/1-2-3. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 100,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2015/231 esas, 2019/178 sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 04/05/2020 tarihli ve 94660652-105-44-5358-2020-Kyb sayılı istemleri, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/06/2020 gün ve 2020/48062 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesi ile Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

İstem yazısında;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 125/1 ve 106/1-1. cümle maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, ancak mahkemece eylemin şantaj suçu kapsamında kaldığı kabul edildiği halde, sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 107/1-2. maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanmasında isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK'nın 226. maddesinde "(1) Sanık, suçun hukukî niteliğinin değişmesinden önce haber verilip de savunmasını yapabilecek bir hâlde bulundurulmadıkça, iddianamede kanuni unsurları gösterilen suçun değindiği kanun hükmünden başkasıyla mahkûm edilemez. (2) Cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek haller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır. (3) Ek savunma verilmesini gerektiren hâllerde istem üzerine sanığa ek savunmasını hazırlaması için süre verilir. (4) Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiie yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." biçiminde düzenleme yapılmıştır.

İncelenen somut olayda;

İddianamede, sanık ...'in TCK'nın 125/1.,53 ve 106/1-1., 53. maddeleri uyarınca hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılması için kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda eylemin TCK'nın 107/1-2. maddesi kapsamında kabul edildiği, buna karşın CMK'nın 226. maddesindeki hükme aykırı olarak sanığa ek savunma hakkı tanınmadan bu madde gereğince hüküm kurulmak suretiyle usul ve kanuna aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2019 tarihli ve 2015/231 esas, 2019/178 sayılı karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,