KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/26720 E., 2022/7427 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmemesi, katılan ile sanık arasında husumet bulunması, katılan ...’ın tanık ... ve sanık arasındaki konuşmalara şahit olduğunu beyan ettiği tanıklar ... ve ...’ın katılan ve tanık ...’ın beyanlarını doğrulamaması karşısında; dosya kapsamında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair tanıklar ... ve ... tarafından desteklenmeyen katılan ... ve tanık ... beyanı dışında mahkumiyetini gerektirir nitelikte kesin, inandırıcı ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
2-CMK'nın 223/4-d madde ve fıkrasında yer alan "fiilin haksızlık içeriğinin azlığı" nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilebilmesi için, eylemlerin suç olarak düzenlendiği Kanunda bu konuda açık bir hükmün bulunması zorunludur.
Fiilin haksızlık içeriğinin azlığı, her suç için uygulanabilecek genel bir hüküm niteliğinde olmayıp, sadece kanunda öngörülen hallerde uygulama imkanı bulunan bir hüküm olduğu ve tehdit suçu yönünden ise Kanunda bu yönde bir düzenlemeye yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanma olanağının tartışılması gerekirken, “işlenen fiilin haksızlık içeriğinin az olduğu” biçimindeki, kanuni olmayan gerekçeyle, tehdit suçunda uygulama imkanı bulunmayan CMK'nın 223/4-d madde ve fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/26720, K. 2022/7427, 15 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama