Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/27501 K.2023/484

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık ... hakkında tehdit suçundan, sanık ... hakkında ise tehdit ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca düşme kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanıklara atılı suçların şikayete tabi olmadığı bu nedenle haklarında şikayetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'ın mağdur ...'a taş atmak suretiyle yaraladığı ve sanıkların her ikisinin de birlikte tüm mağdurlara yönelik olarak "Çadırlarınızı alın gidin buradan, yakacağız çadırlarınızı ölümünüz bizden olacak." şeklinde sözler söyleyerek tehditte bulunduklarının iddia edildiği olayda, sanık ...'a yüklenen 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinde düzenlenen kasten yaralama suçunun ve sanıklar ... ve ...'a yüklenen adı geçen Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen tehdit suçunun takibinin şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden, şikayetten vazgeçme sebebiyle düşme kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR