Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/27559 K.2023/632

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2015/302 Esas, 2016/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin, beyanlarına itibar edilmemesine, dövüldüğüne ilişkin raporunun bulunmasına rağmen sanığın cezalandırılmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile kardeşi olan katılan arasında arazi anlaşmazlığı nedeniyle çıkan tartışmada, sanığın "Mahkemeye gidersen seni öldürürüm." diyerek katılanı tehdit ettiği ve katılanın vücudunun çeşitli yerlerine vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığından bahisle açılan kamu davasına ilişkin Mahkemece, adli muayene raporundaki darp izlerinin epilepsi nöbeti sırasında da oluşabileceği kanaatiyle sanığın katılana yönelik eyleminin bulunmadığı kabul edilip, cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat hükümleri kurulmuştur.

2. Sanık aşamalarda, olay günü katılan ile tartıştığını ancak tehdit ve yaralama eyleminde bulunmadığını belirtmiştir.

3. Katılan beyanlarının istikrarlı olduğu görülmüştür.

4. Sanığın kızları olan tanıklar ... ve ...'nin soruşturma aşamasında, sanık ile katılanın tartıştığını, sanığın katılanın üzerine yürüdüğünü, araya girerek ayırdıklarını ancak sanığın tehditte bulunmadığını ve katılana vurmadığını belirttikleri, bu anlatımlarını duruşmada da tekrarladıkları ayrıca kovuşturma beyanlarında, epilepsi hastası olan katılanın sandalyeden kalkarken yere düşmesi nedeniyle yaralandığını belirttikleri anlaşılmıştır.

5. Sanığın eşi olan tanık ...'nin beyanında, sanığın "Yeter artık, bitmedi arazi meseleniz." diyerek ayağa kalkmasından korkan katılanın, dengesini kaybedip yere düştüğünü, sanığın katılanı yaralamadığını ve tehdit etmediğini söylediği görülmüştür.

6. Katılana ait genel adli muayene raporunda, darba bağlı ekimotik alanların mevcut olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçu Yönünden

Sanık savunması, tanık anlatımları ve taraflar arasında husumet bulunması dikkate alındığında, Mahkemece, sanığın cezalandırılması için yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin bir delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Kasten yaralama suçu yönünden

Tanıklar ... ve ...'nin anlatımlarında, sanığın katılanın üzerine yürüdüğünü ve araya girerek ayırdıklarını ifade etmeleri ile katılana ait genel adli muayene raporu içeriği karşısında, sanığın katılana yönelik kasten yaralama suçunu işlediğinin sabit olmasına karşın, mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle beraatine kararı verilmesi kanuna aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Tehdit Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Kasten Yaralama Suçu Yönünden