KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/28022 E., 2020/20848 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:
1- Sanıklar ..., ... hakkında fuhuş suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
İlk derece Mahkemesi’nce hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 08/01/2020 tarihli, 2019/1458 esas ve 2019/1342 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, bu karara yönelik sanık ... müdafii ve ... müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2- Sanıklar ..., ..., ... hakkında insan ticareti suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanıkların belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan değerlendirmede:
Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi kararına yönelik, sanıklar müdafilerinin temyizinin; sanıkların suçu işlemediği, somut delil bulunmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğu,
Ancak kurulan hükümlerde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi 05/12/2019 gün, 2019/1458 E. ve 2019/1342 K. sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanıklar ..., ..., ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddi ile, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/28022, K. 2020/20848, 22 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama