Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28112 K.2023/12614

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında

A. Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukların ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukların ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

C. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 35 inci, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçları işlemediğine, tanık ...'nın kovuşturma aşamasında dinlenilmemesi nedeniyle eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve tekerrür hükümlerinin yanlış uygulandığına, hükümlerin bozulmasına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, suç tarihinde ... Devlet Hastanesinin acil servisine giderek nöbetçi doktor olan katılandan baş ağrısı için ilaç tedavisi uygulamasını istediği, sanığın alkollü olması, bu nedenle kullanılacak ilacın etkileşim oluşturma riski nedeniyle katılanın ilaç veremeyeceğini söylediği, bunun üzerine sanığın katılana acil servis odasında “Senin ananı sinkaf ederim, seni sinkaf ederim, sen kim olduğunu zannediyorsun, Yenice size kalmadı, göstereceğim ben sana.” şeklinde sözler söylerek hakaret ve tehditte bulunduğu, ardından da elini kaldırarak katılana vurmaya kalkıştığı, ancak orada bulunanların araya girmesi nedeniyle yaralama eylemini gerçekleştiremediğinin iddia edildiği olayda;

1. Sanığın aşamalarda kısmi ve tevilli ikrar içeren savunmalarda bulunduğu,

2. Katılanın aşamalarda benzer beyanlarda bulunduğu,

3. Katılan ve aynı yerde çalışan görevliler tarafından olaya dair tutanak tutulduğu,

4. Sanık ile beraber hastaneye gelen tanık ...'nın soruşturma aşamasında dinlendiği ve sanığın kısmi ve tevilli ikrar içeren savunması ile çelişen beyanda bulunduğu,

5. Soruşturma ve kovuşturma aşamasında dinlenen tutanak tanıkları ..., ..., ..., ...'nin katılanın beyanını doğruladıkları,

6. Sanığın hastaneye girişini, muayene odasında giriş ve çıkışını gösteren kamera görüntüsüne dair tutanağın tutulduğu,

7. İhbar tutanağının tutulduğu,

8. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/231 Esas, 2011/109 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan 1 yıl 2 ay hapis cezasına karar verildiği, hükmün 21.05.2012 tarihinde kesinleştiği, 21.09.2013 tarihinde infaz edildiği,

Tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1 .Sübut ve eksik incelemeye ilişkin; Sanığın aşamalardaki kısmi ve tevilli ikrar içeren savunması, soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...'nın sanığın savunmasına aykırı beyanda bulunması, olay ve ihbar tutanağı, katılan ve tutanak tanıkları ..., ..., ..., ...'nin birbirleriyle uyumlu beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında; Yerel Mahkemenin, sanığın üzerine atılı suçları işlediği yönündeki kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Tekerrür hükümlerine ilişkin, Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/231 Esas, 2011/109 Karar sayılı kararı ile kasten yaralama suçundan 1 yıl 2 ay hapis cezasına karar verildiği, hükmün 21.05.2012 tarihinde kesinleştiği, 21.09.2013 tarihinde infaz edildiği, bu nedenle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sair Yönlerden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, aşağıda belirtilen bozma sebepleri dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, acil servis muayene odasında gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,

2. (1) nolu bozma sebebine uyulması durumunda, tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5217 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "basit yargılama usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR