Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28124 K.2022/13428

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine ve de temyizin kapsamına göre dosya görüşüldü.

A- Sanık ... hakkında, katılan ...’ya yönelik hakaret suçu yönünden, ...’nın doğrudan zarar görmediği ve bu suç nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, müşteki ... vekilinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B- Diğer hükümlerin temyizlerinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında, katılan ...’ya yönelik hakaret suçundan verilen beraat hükmüyle, sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyizinde;

a-Sanık ...’ya yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

b- Sanık ...’e atılı katılan ...’ya yönelik hakaret suçundan verilen beraat hükmünün de usul ve yasaya uygun olduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisi ile katılan ... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyizinde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanık ... hakkında tehdit suçu yönünden, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK'nın 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçu yönünden;

aa- Sanığın, katılan ...’in üzerine aracını sürmesi şeklinde gerçekleştiği kabul edilen olayda, aracın saldırı amaçlı kullanılması nedeniyle TCK'nın 6. maddesi kapsamında silah niteliğinde olduğu değerlendirilmeyerek anılan Kanunun 86/3-e. maddesinin uygulanmaması,

bb- Daha önce hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında hükmolunan 25 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,