Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28139 K.2023/301

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Tebliğname'de tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün, suçun subut bulduğu ve basit yargılama uygulanması gerektiği düşüncesiyle bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, dosyada yeterli delil bulunmasına karşın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme neticesinde usul ve Kanuna aykırı olarak, sanık hakkında tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken beraat hükmü kurulmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ile sanık arasında katılana ait olan ve sanık tarafından kullanılan deponun kira parasının ödenmemesi meselesi nedeni ile tartışma çıktığı, tartışma sırasında, sanığın katılana "İcrayı kaldır, icra kapıma gelmesin, kapıma gelirse çıkarım, dükkanınızı yakarım, ben kürdüm adamın g*tünü keserim." şeklindeki sözlerle tehdit eylemini gerçekleştirdiği iddiasıyla kamu davası açılmış, yargılama neticesinde beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

(A) bendinde gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, dinlenen tanık ...'nın beyanlarının çelişkili olması, sanık ile aralarında husumet bulunan katılanın beyanlarını doğrulayan başka bir delilin de dosyada bulunmaması karşısında, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR