Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28208 K.2022/13056

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve bu yasa yolunun da tüketilmiş olduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... ile katılan ...’ün temyiz davası istemi hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ise,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

a- Sanığın lehe Kanun hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, tehdit suçundan verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50. Maddesinde yazılı bulunan seçenek yaptırımlardan birine, kasten yaralama suçundan ise tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca adli para cezası dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilebileceği hususu da gözetilerek, anılan Kanun maddesinde belirtilen koşullar göz önününe alınıp tartışılmadan, "Sanık hakkında verilen cezanın CMK 231/7. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına" şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle, bahsi geçen Kanun maddesinin uygulanmaması,

b- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,