Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28370 K.2023/905

Hakaret suçundan hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi 16.11.2012 tarihli kararı ile sanığın tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ile aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, hakaret suçundan ise aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına yönelik hükümlerin, açıklanmasının geri bırakılması ve bu kararın 20.02.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 30.04.2014 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ilam ile açıklanması geri bırakılan hükümler aynen açıklanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, hakaret suçunda şikayetten vazgeçilmesine rağmen sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve Kanun'a aykırı olduğuna, sanığın temyiz istemi ise atılı suçları işlemediği, yeterli araştırma yapılmadan karar verildiği, şikayetten vazgeçilmesinin dikkate alınmadığı ile resen tespit edilecek nedenlerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Evli olup boşanma aşamasında olan taraflardan sanığın, telefon konuşmasında şikayetçiyi kendisinden boşanması halinde öldürmekle tehdit etmek suretiyle şantaj suçunu, "...seni de aileni de sinkaf edeceğim..." biçimindeki sözü ile de hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, hakaret ve değişen suç vasfına göre tehdit suçlarından sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısı ile Sanığın Hakaret Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelemesinde Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Sanığın Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde

1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, sanığa gönderilen davetiyede bu meşruhat bulunmamasına rağmen;

mahkemece bu husus gözetilmeyerek duruşmaya devamla, sanığın savunması ve delilleri sorulmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak, mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 147, 176, 177 ve 191 inci maddelerine muhalefet edilmesi,

2. 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesinin birinci fıkrasına eklenen (b) bendi uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, sanık hakkında atılı suça ilişkin 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Bir önceki bozma nedenine uyulması ve taraflar arasında uzlaştırma sağlanamaması halinde, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,