Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28427 K.2023/15621

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında müşteki ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile,

yine şikayetçi ...'e yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 129 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 26 gün hapis cezası, şikayetçi ...'a yönelik tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiş olup, söz konusu hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi üzerine mahkemece hükümlerin aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın tebliğnamesinde tehdit ve hakaret suçları açısından bozma görüşü bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebeplerinin, mağdur olarak kendisi hakkında da düzenlenmiş darp raporu olduğuna, olaya dair tanıkların olduğuna, kimseye vurmadığına, olaya dair görüntüleri karakola ve mahkemeye sunan kişinin kendisi olduğuna, eşinin ve doğacak çocuğunun etkilenmemesi için gereğinin yapılması talebine yönelik olduğu tespit edilmiştir.

III. GEREKÇE

A.Şikayetçi ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 14.04.2014 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu belirlenmekle, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Şikayetçi ...'e Yönelik Hakaret ve Şikayetçi ...'a Yönelik Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, sanığın yokluğunda verildiği, kararın sanığın duruşmada bildirdiği adresine, öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1 inci maddesi gereğince tebliği, mümkün olmaması durumunda ise aynı maddenin 2 nci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan anılan Kanun'un 21/2 nci maddesine göre MERNİS adresinde gerçekleştirilen tebliğ işleminin usulsüz olması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulünce kesinleşmediğinin ve denetim süresinin başlamadığının anlaşılması karşısında.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04/10/2018 tarihli ve 2017/8-952 Esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı, denetim süresi başlamadığı için de, bu süre içerisinde kasıtlı suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması koşullarının bulunmadığı cihetle, Yerel Mahkemece sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu,

hukuki değerden yoksun olan mahkumiyet kararının da dava zamanaşımını kesmeyeceği ve bu nedenle dava zamanaşımını kesen son işlemin, sanığın 04.10.2013 tarihli sorgusunun olduğu anlaşıldığından, sorgu tarihine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği belirlenmiştir.

V. KARAR

A.Şikayetçi ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle yukarıda belirtilen Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Şikayetçi ...'e Yönelik Hakaret ve Şikayetçi ...'a Yönelik Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme'nin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeninden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,