Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/28563 K.2023/712

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Tebliğnamede tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteğinin Sanığın tehdit suçunu işlediği, ..., ...'in mahkemede tanık olarak dinlenmesi gerektiği, sanığın yargılandığı suçu işlediğinin sabit olduğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği buna karşılık mahkemenin beraat kararı vermesinin olaya ve yasaya uymadığı kararın sanık aleyhine bozulması, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mağdurun, sanığın kayınbabası olduğu ve sanık ile eşinin olay tarihinde ayrı yaşaması nedeniyle sanığın olay günü eşinin bulunduğu kayınbabasının evine geldiği; bu sırada sanığın yanında kardeşi ..., mağdurun evinde de kızı ... ile eşi ...'un bulunduğu; mağdur ve eşinin beyanlarına göre sanığın eve gelir gelmez mağdurun üzerine yürüyerek "seni öldüreceğim" diye bağırdığı ve olayın aralanmasından sonra da sanığın telefonla arayarak " seni öldüreceğim, evinizi yakacağım" şeklinde tehditte bulunduğu;

tanık ...'nın sanığın dışarıya çıkınca aynı sözlerle tehditte bulunduğunu beyan ettiği iddia edilmiş, yapılan yargılama sonucunda, tüm dosya kapsamına bakılarak yapılan değerlendirmede; sanık ve tanık ve müşteki beyanları değerlendirildiğinde, yapılan yargılama neticesinde, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gösterilen gerekçe çerçevesinde Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün, soruşturma evresindeki anlatımlardan olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olduğu anlaşılan tanıklar ..., ... usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeden veya hukuki dayanağı gösterilip dinlenilmesine gerek bulunmadığına dair bir karar da verilmeden, soruşturma evresinde verdiği ifadesi de duruşmada okunmayarak, 5271 sayılı Kanun'un 206/2, 211/1-c maddelerine aykırı davranılması ve eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında atılı suçtan beraat hükmü verilmesi, nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR